Verslag van de trikemeeting en veluwerit georganiseerd door de Veluwetrikers.

 

Dat ik hier een verslag over zou maken, laat staan dat ik hem zou rijden  had ik

en ik denk niemand gedacht want de weersberichten van dit weekend waren

in het begin van de week niet al te best.

En voor degene die mij nog niet zo goed kennen: als het twijfelachtig weer wordt

voor een trike tocht dan blijft Petertje thuis, de trike droog in de schuur.

Ik heb de afgelopen jaren al genoeg regenwater op mn dakje (hoofd) gehad tijdens

een trikerit.

Maar de toerinfo in de gaten houdende zag ik een hele delegatie van de Trikers Club

aangemeld staan: 1 persoon!!! genaamd Thea, wie kent haar niet, de vrouw met de

grijze RF1 met een picknickmandje achterop.

Ik vond dat niet kunnen, 1 triker vanuit Noord-Holland naar de veluwe dus Tha gebeld

of ze nog een volgtriker zocht en dat viel in goede aarde.

Dus afgesproken om 8.00 uur te Nibbixwoud om daar vandaan naar Lieren te cruisen.

Binnendoor om de sfeer alvast te proeven en ik moet zeggen: het is weer top vandaag.

Het weer subliem, en de rit uitgestippeld door Tha ook toppie.

Rond de klok van half tien op de camping aangekomen, gezellig ontvangen door de veluwetrikers

en een andere delegatie van de club uit Ens: Wout en Elly, altijd gezellie

Alle sociale contacten weer ff versterkt want de meesten zijn net uit de winterslaap

en even een rondje over het veld, de inwendige mens versterkt met koffie en een broodje

want na een paar uur hobbelen begint het maagje toch wel te knorren.

Voor de rit nog even gewaterd in de wc kliko ( perfect geregeld hoor!) en weer op de bok

met een hele sliert trikers om vervolgens vol gas aan de rit te beginnen, alleen had ik al een

vermoeden dat dit wel eens heel snel de mist in kon gaan want de verkeersbegeleiders die

op de camping stonden met hun 2-wielige motoren waren in geen velden of wegen meer te

zien, zijn ze nu al verdwaald en dat na 3 km/ 5 minuten onderweg!!! Dus alle trikers aan de

kant wachtend op de verkeersbrigadiers en warempel na een kwartier waren we weer compleet.

Maar denk nou niet dat het lek boven is want na nog geen 10 km is de sliert weer uit elkaar

geraced en dan maar weer allemaal aan de kant tot de rij compleet was.

Maar niet getreurd, iedereen moest even wennen aan elkaar, ook de brigadiers want

daarna liep het als een super geoliede machine.

Een hele mooie rit tussen Apeldoorn en Arnhem met een tussenstop op vliegveld Terlet

incl. lunch in een stralend  zonnetje, kijkend naar de zweefvliegtuigen.

1 ding kan ik je vertellen, ze komen allemaal een keer naar beneden al weet je nooit  wanneer.

De rit voortgezet en wel door een prachtig, heuvelachtig bosgebied op naar Hoenderloo,

want wat heb je daar; nou het wel bekende ijs van Co, landelijk bekend als de beste ijstent

van Nederland, ik kan daar persoonlijk over mee praten want 22 jaar!! geleden was ik daar al

geweest tijdens een zomervakantie in Beekbergen.En het ijs is nog steeds top, dat bleek wel

toen we daar aan kwamen want vele trikers sprongen alle rijdende van de trike om naar het loket

van Co te rennen om daar als eerste een ijsje te bemachtigen, dan heb je pech want er stond al

een lange rij!!

Iedereen weer een beetje afgekoeld door het ijs want de temperaturen bereiken inmiddels

tropische waarden, weer op de bok want rijwind doet ook wonderen om vervolgens na

een ingekorte rit weer op de camping aan te komen. Ingekort?? ja want we hadden een

half uurtje vertraging weet je nog.

Nog een tijdje gebabbeld, bij het standje van Badge Boy mn motorpak even op laten pimpen

door er een logo van een trike met bijbehorende tekst er op laten naaien; toppie

Aan het eind van de middag Kwamen Arthur en Irma nog aangetuft met een paar Almeretrikers

dus daar nog even mee gekletst want Arthur vond het van morgen nog te vroeg om  aan te sluiten

maar wij vonden het wel weer de hoogste tijd om richting huis te gaan, uiteraard binnendoor

koetelend over stuiterende en drempelende weggetjes( tegenwoordig kan de Rijkswaterstaat

zeker niets ander meer aanleggen)maar dan weet je ook dat de vering van de trike nog

in optima forma is.

In Duivendrecht nog even op gestoken bij een pizzaboer voor een bakkie koffie! ja zelfs een

pizzaboer kan lekkere koffie zetten, om vervolgens vol gas richting huis te gaan langs

mn meissie bij restaurant La Mere Anne, want daar werkt ze in de keuken, daar heerlijk

aan de keuken tafel gegeten(tonnetje rond) en daarna de laatste kms naar huis af te leggen.

 

Kort samen gevat: het was toppie vandaag

 

Groetjes en tot een volgend trike evenement wanneer en waar dat ook moge zijn.

 

Peter, de triker uit Avenhorn, wat zegt u; Avenhorn??, ja dat ligt in Noord-Holland ergens

tussen Hoorn-Purmerend en Alkmaar; Oh ja?!  Ja. Ohw.